De vrolijke beeldwereld van Suzanne Ranzijn

Tijdens exposities krijgt Suzanne Ranzijn vaak terug dat haar foto’s vrolijk maken. 'Voor opdrachten denk ik net zo goed in dit soort concepten. Het maakt verhalen luchtiger en aantrekkelijker,' zegt ze. Haar inspiratiebronnen zijn onder andere Guda Koster en de surrealistische setting van de Amerikaanse fotograaf Brook Didonato. Onlangs stond ze zelfs bijna naast Koster op een expositie. 'Ze herkende mijn werk! Zo leuk.'

Haar werk viel al vroeg op

Suzanne fotografeert al sinds ze als elfjarige met de analoge pocketcamera van haar opa mocht experimenteren. Op haar zestiende kocht ze haar eerste Sony-spiegelreflexcamera en later studeerde ze aan de Fotoacademie in Amsterdam. Hoewel docenten twijfelden of een carrière als fotograaf haalbaar was, sloeg haar werk bij de examenexpositie enorm aan. Dat gaf haar het vertrouwen om door te gaan als kunstenaar. 'Docenten adviseerden mij om artdirector te worden, omdat ik zo creatief ben. Maar ik voel dat ik mijn ideeën via fotografie wil uiten.'

Alles op gevoel

Techniek speelt een rol, maar Suzanne werkt vooral intuïtief. Ze fotografeert bijna altijd met daglicht en gebruikt haar Nikon Z72. Veel van haar beelden maakt ze in Zuid-Europa – Portugal, Griekenland en Spanje – omdat het licht daar zo mooi is. Flitsen doet ze zelden; bewerken beperkt ze tot kleurcorrecties. Haar shoots zijn speels, maar intensief. Tijdens de sushi-shoot moest haar vriendin onder water om de illusie te creëren dat alleen benen zichtbaar waren. 'We moesten zó lachen elke keer dat ze proestend boven kwam.'

Ze werkt nu aan losse beelden, maar ziet ook kansen in series. Sommige foto’s horen toevallig al bij elkaar door vorm en sfeer, zoals de vrouwen met hoeden of kronkelende poses.

Haar geluksmomentje

Suzanne adviseert fotografen om dichtbij zichzelf te blijven, zowel in vrij werk als opdrachten. Dat werkte voor haar: vlak na haar afstuderen mocht ze voor de Volkskrant een rubriek illustreren in haar eigen stijl. Dat betekende haar doorbraak. Later volgden opdrachten voor Het Parool en AD. Haar werk verscheen zelfs op de voorkant van kranten. 'Toen ik mijn foto groot in de schappen zag liggen, was dat een ultiem geluksmomentje.'

Ook werd ze gevraagd door Haribo, wat perfect aansloot bij haar kleurrijke stijl. Ze droomt ervan om nog eens voor Happy Socks of Flying Tiger te werken.

Dromen en creatieve associaties

Haar foto’s zijn strak gestileerd met veel kleur en één dominant object. Opvallend, want Suzanne noemt zichzelf behoorlijk chaotisch. Maar die eenvoud is bewust: zonder afleiding krijgt de kijker ruimte om te fantaseren. Veel van haar ideeën komen voort uit jeugdherinneringen of indrukken van straatscènes en winkels. Zie je ergens potloden? Bij Suzanne worden dat meteen taartkaarsen. Zo ontstaan haar concepten: via creatieve associaties en dromen.

Ook haar familie helpt regelmatig mee. Haar moeder bouwt sets en haar oma naaide kleding voor een Valentijnsfoto met Barbiepoppen – een beeld dat zelfs op de voorpagina belandde.

Wil je meer zien van Suzanne Ranzijn? Neem een kijkje op haar website of volg haar op Instagram!