Hoewel Van der Helm en Neijmeijer ieder een eigen artistieke praktijk hebben, bestaat er een duidelijke verwantschap tussen hun werk. Beiden vertrekken vanuit persoonlijke ervaringen die doorwerken in de manier waarop zij naar hun omgeving kijken. In RESONANCE onderzoeken zij hoe datgene wat iemand heeft gevormd aanwezig blijft, maar ook hoe je zelf richting kunt geven aan wat daarna komt.
Wat achter ons ligt, blijft resoneren. De richting die we inslaan, kiezen we zelf. Dat uitgangspunt loopt als een rode draad door de expositie.
Tussen het zichtbare en het verborgene
In RESONANCE staat de relatie tussen het zichtbare en het verborgene centraal. De kunstenaars onderzoeken hoe ervaringen en herinneringen zich niet alleen in ons denken, maar ook in het lichaam kunnen nestelen. Het verleden is daarmee geen afgesloten hoofdstuk, maar iets dat invloed blijft uitoefenen op de manier waarop we waarnemen, reageren en keuzes maken.
Een belangrijk element binnen de tentoonstelling is de parallel tussen architectonische ruimte en het menselijk lichaam. Muren en huid fungeren daarbij als membranen: ze beschermen wat zich daarbinnen bevindt, maar verhullen het tegelijkertijd. Achter een wand of onder een huid kunnen herinneringen, spanningen en ervaringen schuilgaan die aan de buitenkant niet direct zichtbaar zijn.
Die wisselwerking tussen binnen en buiten krijgt in het lens-based werk van Van der Helm en Neijmeijer verschillende vormen. Juist doordat hun beeldtaal en materiaalgebruik van elkaar verschillen, ontstaat binnen de tentoonstelling ruimte voor contrast én samenhang.
Beelden in dialoog
RESONANCE is nadrukkelijk opgezet als meer dan twee afzonderlijke presentaties binnen dezelfde ruimte. De werken zijn zo samengebracht dat ze op elkaar reageren. Beelden raken elkaar, stellen nieuwe vragen en kunnen door hun plaatsing een andere betekenis krijgen.
De dialoog speelt zich daardoor op meerdere niveaus af: tussen verleden en heden, tussen de twee kunstenaars en tussen de afzonderlijke werken. Waar het ene beeld iets blootlegt, kan een ander werk juist afstand creëren of iets verborgen houden.
Voor Van der Helm en Neijmeijer is die ontmoeting een manier om te onderzoeken hoe mensen zich op verschillende manieren kunnen verhouden tot wat zij hebben meegemaakt. Geschiedenis bepaalt mede wie we zijn, maar schrijft niet noodzakelijk voor welke richting we vervolgens kiezen.
Voor het eerst samen
Leonie van der Helm en Annet Neijmeijer studeerden beiden in 2024 cum laude af aan de Fotoacademie. Sinds hun afstuderen bouwden zij ieder verder aan hun eigen praktijk, met verschillende exposities en onderscheidingen. RESONANCE is de eerste tentoonstelling waarin zij hun werk gezamenlijk presenteren.
Die gezamenlijke presentatie komt voort uit de verwantschap die de kunstenaars herkenden in hun persoonlijke achtergronden en de thema's die daaruit voortkomen. In plaats van hun afzonderlijke verhalen letterlijk naast elkaar te zetten, zoeken zij naar de plekken waar de werken elkaar versterken, tegenspreken of een nieuw perspectief openen.
Daarmee wordt RESONANCE een tentoonstelling over wat blijft doorwerken, maar ook over beweging en keuzevrijheid: over de geschiedenis die we met ons meedragen en de manier waarop we besluiten ons daartoe te verhouden.
Alle foto's in het artikel zijn gemaakt door Leonie van der Helm en Annet Neijmeijer
